ΦΥΣΗ & ΥΓΕΙΑ. Μας ενημερωνει ο βοτανολογος Νιωτης. ΙΒΙΣΚΟΣ

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Hibiscus sabdariffa (Ιβίσκος η σαβδαρίφη) και ανήκει στην οικογένεια των Μαλβιδών ή Μαλαχιδών η οποία περιλαμβάνει περίπου 200 είδη δένδρων, ποωδών φυτών ή θάμνων.
Το συγκεκριμένο είδος (Hibiscus sabdariffa) κατάγεται από το Σουδάν και καλλιεργείται σε Αίγυπτο, Κεϋλάνη και τις τροπικές χώρες του Μεξικού. Ο ιβίσκος είναι ιθαγενές φυτό των τροπικών χωρών. Είναι ετήσιο ή πολυετές και το ύψος του κυμαίνεται από 2-2,5 μέτρα. Είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό και η καταγωγή του είναι από την Ανατολική Ασία. Είναι θαμνώδες, με οδοντωτό γυαλιστερό φύλλωμα.
 Τα φύλλα του βαθιά, λοβωτά έχουν μήκος από 8 έως 15 εκατοστά, με νευρώσεις, εναλλάσσονται και έχουν μίσχους. Άνθη (διαμέτρου 8-10 εκατοστών) με πέντε πέταλα, σε σχήμα κώνου, κυρίως κόκκινα αλλά και πολλά άλλα χρώματα. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχει αρσενικά και θηλυκά όργανα) και επικονιάζονται από έντομα.
 Τα πιο κοινά είδη ιβίσκου είναι:
 1. Ο ιβίσκος ο σειριακός, ο οποίος είναι θάμνος ή μικρό δέντρο καλλωπιστικό με πολύ ωραία μεγάλα άνθη. Τα φύλλα του είναι μεγάλα τριγωνικά και οδοντωτά, είναι ευαίσθητος στο ψύχος και αγαπά τα ηλιόλουστα μέρη.
 2. Ο ιβίσκος ο κανναβίνος είναι ποώδες μονοετές φυτό φτάνει σε ύψος τα 3,5 μέτρα, τα φύλλα του συγκεντρώνονται στις κορυφές των βλαστών.
Τα άνθη του είναι κίτρινα και στο κέντρο τους μοβ.
3. Ο ιβίσκος ο σινικός, καλλιεργείται στην Κίνα και χρησιμοποιείται στην παρασκευή χαρτιού.
4. Ο ιβίσκος της Ερυθραίας καλλιεργείται για τα άνθη του από τα οποία παρασκευάζεται αφέψημα χωνευτικό και τονωτικό.
 5. Ο ιβίσκος ρόζα ή κινέζικη τριανταφυλλιά που φτάνει σε ύψος τα 4 μέτρα και καλλιεργείται για τα μεγάλα , όμορφα κωνικά του άνθη σε ποικιλία χρωμάτων.
 6. Ο ιβίσκος ο τρισχιδής είναι μονοετές φυτό με πολλές διακλαδώσεις των βλαστών του που φέρουν πολλές τρίχες. Τα άνθη του έχουν χρώμα κόκκινο, λευκό ή κίτρινο και ανοίγουν όταν είναι στον ήλιο ενώ κλείνουν όταν είναι στη σκιά.
 Ο αυθεντικός τροπικός ιβίσκος έχει κόκκινα λουλούδια, αλλά οι γενετιστές έχουν παράγει μια τεράστια ποικιλία χρωμάτων μεταξύ των οποίων παραλλαγές του κίτρινου, του πορτοκαλί και του ροζ όπως και διχρωμίες ή τριχρωμίες. Η καλύτερη ποιότητα του βοτάνου είναι από το Σουδάν, αλλά η ποιότητα αυτή υποβαθμίζεται λόγω της κακής συλλογής, αποξήρανσης και συσκευασίας του φυτού. Αντίθετα θεωρείται εξαιρετική η επεξεργασία του βοτάνου από την Ταϊλάνδη.