Μπορεί να το έχουμε συνδέσει κυρίως με την αφράτη, ευωδιαστή μπεσαμέλ του παστίτσιου ή του μουσακά, το μοσχοκάρυδο όμως έχει και άλλες «κρυφές χάρες».
Το μοσχοκάρυδο προέρχεται από τους σπόρους της μοσχοκαρυδιάς, που συναντάμε κυρίως στην Ινδία, τη Μαλαισία, την Ινδονησία και τις Αντίλλες. Στην Ελλάδα μπορεί να μην καλλιεργείται, γίνεται ωστόσο εισαγωγή των αρωματικών καρπών της, που έχουν πολύτιμες θεραπευτικές ιδιότητες ενώ χρησιμοποιούνται ευρέως στη φαρμακευτική, τη σαπωνοποιία, την αρωματοποιία και, φυσικά, τη μαγειρική. Οι ειδικοί μάλιστα προτείνουν να αγοράζουμε ολόκληρο το σπόρο ώστε να τον χρησιμοποιούμε φρεσκοαλεσμένο και ανόθευτο για να μην χάνει το μοναδικό του άρωμα.
Ευεργετικές ιδιότητες
Το αιθέριο έλαιο και οι αλοιφές που φτιάχνονται από το μοσχοκάρυδο θεωρείται ότι έχουν αναλγητικές και αντισηπτικές ιδιότητες αλλά και εμμηναγωγό και χωνευτική δράση. Θεωρούνται επίσης χρήσιμα στην αντιμετώπιση των ρευματικών πόνων, των κολικών του νεφρού και της πέτρας της χολής αλλά και για την τόνωση του νευρικού συστήματος, καθώς και για την ανακούφιση από χρόνια κόπωση.
Αρωματικό αφέψημα
Μουλιάστε μισό κουταλάκι τριμμένο μοσχοκάρυδο σε ένα φλιτζάνι νερό για δέκα λεπτά και σουρώστε ή εναλλακτικά ρίξτε δύο-τρεις σταγόνες από το αιθέριο έλαιο του μοσχοκάρυδου σε μέλι ή σε αφέψημα άλλων βοτάνων.
Στη μαγειρική
Το μοσχοκάρυδο αρωματίζει μοναδικά την μπεσαμέλ και τον πουρέ πατάτας, καθώς και σάλτσες και συνταγές με κρέας αλλά και σπανάκι και άλλα λαχανικά. Χρησιμοποιείται όμως και σε γλυκά και σε πολλά αρτοσκευάσματα, χαρίζοντάς τους την έντονη χαρακτηριστική του γεύση


Περισσοτερα θα μας ελεγε ο Νιωτης αλλα εχει κι αυτος υποχρεωσεις. Τα αρθρα του ομως παντα σε προγραμματισμο και στην ωρα τους...
ΑπάντησηΔιαγραφή