Ντελίριο στο ΣΕΦ

Αυτός ήταν θρύλος. Ξεχείλιζε από πάθος από το τζάμπολ μέχρι το 45΄ και είχε και ηγέτη, τον έναν και μοναδικό Γιοτάμ Χαλπερίν. Η άμυνα τσάκιζε κόκαλα, ενώ έξαλλα πανηγύριζε από το ξεκίνημα ο τραυματίας Ράσο Νεστέροβιτς τα καλάθια των συμπαικτών του. Στο τέλος η κερκίδα ξέσπασε σε παραλήρημα. Κι ας προσπάθησαν πάλι οι “γκρι” να κάνουν τη δουλειά τους, κι ας είχε σκυλιάσει ο Ομπράντοβιτς να παίζει ζώνη, κι ας ήταν ο Σπανούλης σε κακό βράδυ, κι ας αποβλήθηκε ο Βαγγέλης Αγγέλου κι ας μη γέμισε το γήπεδο, κι ας αποδείχθηκε ο Παναθηναϊκός ψυχοβγάλτης. Ήταν όλοι τους υπέροχοι με πρώτο πρώτο το στρατηγό τον Ίβκοβιτς.

Ακόμα και το πρώτο δύσκολο δεκάλεπτο το πήρε ο Ολυμπιακός με 16-15. Και το δεύτερο δεκάλεπτο το πήραν οι “ερυθρόλευκοι” με 34-32. Και εκεί που οι “ερυθρόλευκοι” τα είχαν σπάσει από το τρίποντο στη ζώνη του Ομπράντοβιτς, στο τρίτο δεκάλεπτο έγινε το κρεσέντο με πρωτοστάτες τους απίθανους Γκόρντον και Χαλπερίν. Το 34-36 έγινε 45-36 και όλα πήραν το δρόμο τους. Κοψίματα, καρφώματα, τρίποντα, τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει την “ερυθρόλευκη” καταιγίδα. Ο Μαυροκεφαλίδης έβαζε τον Φώτση μέσα στο καλάθι κι ο Ομπράντοβιτς χτυπιόταν αδίκως. Το 60-52 ήταν λίγο για να αποδώσει το τι έγινε στην τρίτη περίοδο ακόμη κι όταν ο Ζοτς το γύρισε σε μαν-του-μαν.

Είναι απ΄ τα βράδια που γράφουν ιστορία αυτό. Ποια Μπαρτσελόνα και ποια Ευρωλίγκα. Εδώ είναι Πειραιάς όπως έλεγαν και τα πανό στην κερκίδα. Στην τελευταία περίοδο αν και έπεσε ο ξέφρενος ρυθμός, ο Ολυμπιακός συνέχισε να παίζει... σκυλίσια άμυνα, όμως ο Παναθηναϊκός έκανε το παιχνίδι ακατάλληλο για καρδιακούς ροκανίζοντας τη διαφορά και ισοφαρίζοντας σε 74-74 26 δευτερόλεπτα πριν το φινάλε. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς που ήταν ο καλύτερος της τελευταίας περιόδου ευστόχησε στις κρίσιμες βολές και ο Διαμαντίδης ισοφάρισε το ματς στην εκπνοή.

Στην παράταση όταν όλα τα συστήματα και οι τακτικές είχαν πάει στο βρόντο ο κορυφαίος των κορυφαίων Χαλπερίν πήρε και πάλι το όπλο του και εκτέλεσε τους “πράσινους”. Ο Ολυμπιακός με αποθέματα ψυχής κυριάρχησε στην παράταση και πήρε εύκολα το ματς με 87-83 αφού είχε προηγηθεί και με 84-76. Το πάρτι μετά από ένα “καυτό” ντέρμπι άρχιζε στο ΣΕΦ.

Έτσι ο Ολυμπιακός τερματίζοντας αήττητος στην κανονική περίοδο (πράγμα που ποτέ δεν έχει καταφέρει ο Παναθηναϊκός) αποκτά το πλεονέκτημα της έδρας για τους τελικούς που όπως αποδείχθηκε απόψε θα μετρήσει πάρα πολύ. Ισοφαρίστηκε έτσι και το ρεκόρ που είχε κάνει η μεγάλη ομάδα του 1976, ενώ οι “ερυθρόλευκοι” έφτασαν και τις 44 συνεχόμενες εντός έδρας νίκες στην κανονική περίοδο, επίδοση που επίσης αποτελεί ρεκόρ.

Και τώρα ο Παναθηναϊκός αν θέλει να πάρει το πρωτάθλημα θα πρέπει να (ξανα)περάσει δύο ή τρεις φορές από το ΣΕΦ. Αλλά προηγείται ο τελικός του Κυπέλλου όπου ο Ολυμπιακός θα έχει σαφές ψυχολογικό πλεονέκτημα αφού έχει πάρει τον αέρα και κάτι παραπάνω μιας ομάδας που μέχρι χθες τον αποκαλούσε “πελάτη”.

Σε κάθε περίπτωση ο Ολυμπιακός πέτυχε μια πελώρια νίκη τους καρπούς της οποίας θα δρέψει στο άμεσο μέλλον. Μια νίκη αξίας, μια νίκη επιβεβαίωσης, μια νίκη τιμής και περηφάνειας, αντάξια των δοξασμένων ημερών που έχει ζήσει το ΣΕΦ τη δεκαετία του ΄90 όταν και τότε υποδεχόταν τον Παναθηναϊκό. Ήταν ένας Θρύλος με κουράγια και ψυχή που δεν έδειξε στα παιχνίδια με τη Σιένα. Τώρα ο κόσμος θα κοιμάται ήσυχος και θα μπορεί να υπερηφανεύεται για την ομάδα του. Μέχρι το επόμενο, μέχρι τις 15 Μαΐου...

www.theplayer.gr